WattFace

Biraz dedektiflik, biraz Gizem/Gerilim ile harmanlanmış; 1.9 puanı betimleme ve duygu aktarımı sorunundan kırdığım dikkat çekici eser.

Hikâyenin kurgusunun özgün ve dikkat çekici olması beni yüksek puan vermeye en çok iten şeydi açıkçası. Üstelik; Yazarımız Wattpad'in satır aralarına fotoğraf ekleme özelliğini diğer insanların tersine, sizi kurgunun içine sürükleyecek notlar ve ipuçları için kullanmış. Kurgunun akıcılığı ve mantıklı ilerleyiş fevkalade. 

Kurgu güzel bir şekilde ilerliyor, sevmeme olasılığınız çok düşük. Ancak, bu ilerleyişe çelme takan unsunlar var. 

Betimleme ve duygu eksikliği hikayenin en büyük sorunu. Cümleler kısa kesilmiş, Haydi dediklerimi daha iyi anlayabilmeniz için size hikayede bulunan bir paragraftan örnek vereyim;

Samantha ve Matthew'un zihnindeki son görüntüsü gözlerinin önüne gelmekle kalmayıp, adeta kendisi için yarattığı işkenceyi hatırlatıyordu. Çığlıklar kulağında tekrar ediyordu. Bunlar her ne kadar onu parçalasa da aynı zamanda onun motivasyon kaynağıydı.

Bu sahne asıl karakterimizin bir mezarın başında bulunduğu sahne. Sizce de duygu aktarımı konusunda başarısız olmamış mı? O halde şimdi de benim düzelttiğim haline bakalım;

Hangisi size o anki duyguyu daha iyi aktardı? İşte sorun tam olarak burada.

Kafanızdan geçen soruyu biliyorum: 'Betimleme ve duygu aktarımı bir hikaye için temel unsurlar olmasına rağmen neden böyle yüksek bir puan verdin ki?' Bunun cevabı basit. Bir hikayeyi eleştirmen gözüyle okursanız eğer, o hikayenin sadece eksik yönlerine bakarak yorum yapmamalısınız. Eğer öyle yaparsanız sadece hatayı görürsünüz, kişideki potansiyeli değil. Ben eleştirmen gözüyle baktığımda yazarda iyi yerlere gelebilecek potansiyeli gördüm. Eğer belirttiğim unsurlar düzeltilirse, kanımca bu hikaye 'kitap' diyebileceğimiz bir hale gelebilir.

Eleştirmen Notu: 8.1

Hikâye Linki: https://www.wattpad.com/story/110790686-mr-case

Yazar Profili: https://www.wattpad.com/user/WishingToDeath